Nu ik een aantal weken vanuit huis heb gewerkt, went het inmiddels. Het is niet optimaal en het voelt toch alsof je op de universiteit productiever bent, maar het is te doen voor nu. Afgelopen week heb ik een bureau ingericht voor mezelf met een scherm en toetsenbord. Nu kan ik fatsoenlijk vanuit huis werken. Vanuit de universiteit heb ik ook een iPad gekregen. Die is makkelijk om te gebruiken tijdens online meetings omdat je dan op de iPad kan schrijven en dat kan delen. Erg luxe!

Voor de rest is het leven hier waarschijnlijk hetzelfde als in Nederland. Alle scholen, restaurant en winkels, op supermarkten na, zijn gesloten. Wij blijven dus vooral binnen en maken meestal elke dag een wandeling om toch buiten te zijn. Het zwembad en de fitness van ons appartement zijn ook gesloten helaas. Wij hebben daarom al meerdere keren buikspieroefeningen en yoga binnen in huis gedaan.

Brooke en ik hebben het spel ‘Pandemie’ aangeschaft. Het is een bordspel waarbij je de wereld moet beschermen tegen de uitbraak van een ziekte, ontzettend toepasselijk in deze tijd. Het spel is leuk om te spelen omdat je samenwerkt en probeert de wereld te beschermen. Het is ons tot nu toe elke keer (op één keer na) gelukt! Hopelijk dat het met het coronavirus net zo gaat.

Bij de laatste boodschappen had de Aldi bedacht een limiet te stellen op het aantal broden dat je mag aanschaffen. Twee broden per huishouden. Voor mij betekent dat twee dagen overleven. De ouders van Brooke zijn daarom zo lief geweest om ons een broodmaker cadeau te doen. We hebben daarom de afgelopen dagen onze eigen broden gebakken. Na het eerste mislukte brood, zijn de laatste broden erg goed gelukt! En het beste is dat je zelf de ingrediënten bepaalt en dus niet teveel suiker hoeft toe te voegen. Wij zullen daarom nog veel gebruik gaan maken van de broodmaker!

Deze zomer loopt de lease van ons appartement af en we zijn druk op zoek naar een nieuw plaatsje. Afgelopen weekend hebben we een bezichtiging gehad bij twee appartementen. Het eerste complex heet Seventeen West en is in Atlantic Station. Atlantic Station is een fijne buurt. Er een park met een vijver en fontein en een winkelcentrum. De supermarkt is daardoor erg dichtbij. Tijdens de rondleiding vertelde de man dat er zelfs een eigen beveiliging was voor de buurt om daklozen buiten te houden. Ook is het niet ver van de universiteit. Het appartement zag er goed uit, maar was vrij klein. Op dit moment hebben we 800 square feet en dat appartement was 700 square feet, wat toch een stuk kleiner aanvoelt. Na de bezichtiging zijn we de buurt gaan verkennen en kwamen we toevallig een ander appartementencomplex tegen. Dit appartement was ontzettend groot met twee verschillende verdiepingen in het appartement en een hoog plafond. Je kan vanuit de bovenste verdieping met de slaapkamer als het ware neerkijken op de woonkamer. Ook had het een hoop grote ramen waardoor het vrij licht is binnen. We blijven kijken op de website van dit complex om te zien of het betaalbaar voor ons is na de zomer.

Afgelopen week had ik een interview met Applied Materials, een bedrijf in Silicon Valley. Ik heb me ingeschreven voor een programma, Holland in the Valley. Het programma is een initiatief van de Nederlandse overheid om Nederlands talent kennis te laten maken met het bedrijfsleven in het westen van de Verenigde Staten. Ik zit bij de selectie van talenten die voor worden gesteld aan bedrijven. Applied Materials maakt allerlei materialen voor bijvoorbeeld in je telefoon. Het project waar ze mij op willen inzetten is het maken van lenzen voor virtual of augmented reality. Ze waren erg enthousiast en binnenkort sturen ze mij meer informatie en stellen ze me voor aan de rest van het team. Maandag heb ik nog een interview met een ander bedrijf.

Afgelopen vrijdag zijn Brooke en ik een wandeling gaan maken in de natuur. Ongeveer 30 minuten hiervandaan was een trail en daar zijn we naartoe gereden. Er was bijna geen plaats meer op de parkeerplaats, blijkbaar wilden meer mensen de natuur in gaan. We hebben de trail helemaal gelopen en aan het eind van de hike was een bamboe bos aan de rivier. De rivier was trouwens best wild. Er waren zelfs mensen aan het kajakken op de rivier. We hebben wat foto’s gemaakt bij het bamboe bos en zijn toen weer teruggelopen naar de auto. Toen we bij de auto kwamen merkten we alleen dat iemand dubbel had ingeparkeerd voor onze auto. Wij waren volledig geblokkeerd en konden geen kant op. Lekker dan. Ik had een telefoonnummer zien staan op een bord en dat hebben we toen gebeld. Met dat telefoonnummer werden we uiteindelijk doorverbonden met 911! Maar ja, een politieauto wilden we niet laten komen. Na een halfuur kwam er eindelijk iemand die zijn auto verplaatste zodat wij weg konden rijden.

Het corona virus heeft ook hier in de Verenigde Staten zijn impact. Twee staten, New York en Californië, zijn volledig in lockdown. Hier in Atlanta zijn restaurants en winkels gesloten. De universiteit is ook gesloten en wij werken nu vanuit thuis. In het weekend kan dit best saai zijn en daarom zijn we gisteren op jacht gegaan naar een Nintendo Switch. Die was nog best lastig te vinden omdat door de productie stop in China ze overal uitverkocht zijn. Uiteindelijk konden we er via de marktplaats van Facebook eentje op de kop tikken. Dus nu hebben we ook iets te doen in het weekend!

Deze keer lees je in mijn blog hoe ik naar een feest bij de decaan thuis ga, ik naar een gala in een omgebouwde kerk ga en afscheid neem van een Italiaanse vriend.

Twee weken geleden was er een bijzondere gast op Emory. Jared Diamond was op bezoek om een gastcollege te geven en boeken te signeren. Waarschijnlijk is er wat toelichting nodig voor de Nederlanders onder ons (ook ik heb een uitgebreide toelichting van Brooke gekregen). Jared Diamond is een beroemde schrijver en historicus. Een van zijn boeken werd bijvoorbeeld verplicht gelezen op de middelbare school. Ondertussen is hij al 83. Brooke is een fan en heeft verschillende van zijn boeken thuis. Toen ze zag dat hij naar Emory kwam, heeft ze mij meteen uitgenodigd om mee te gaan. In een enorme zaal heeft Jared Diamond eerst een college gegeven over hoe landen historisch zijn omgaan met crisissen, wat we daarvan kunnen leren en welke crisissen het hedendaags Amerika heeft. Het was een ontzettend interessant college en ik ben gemotiveerd om nu ook een van zijn boeken te lezen. Na het college heeft Jared Diamond twee boeken voor Brooke gesigneerd.

Nu ik een aantal keer op de universiteit van Brooke ben geweest, vond ik dat het ook eens tijd werd dat Brooke mijn universiteit te zien kreeg. Op een vrije woensdagmiddag heb ik Brooke een rondleiding gegeven op de campus. Als eerste zijn we naar het studenten centrum geweest. Hier zijn verschillende eetgelegenheiden en ook Tech Rec, een plaats om spellen te spelen. Wij zijn hier even gestopt om te bowlen en te kijken wie de ware bowling kampioen is. De eerste ronde werd gewonnen door Brooke die drie strikes achter elkaar wist te gooien. Tegen het einde werd het nog even spannend toen Brooke een aantal keer miste. De tweede ronde heb ik gewonnen. Toen zijn we maar gestopt, onder het mom van ‘nu staan we gelijk’. Na het bowlen heb ik haar onze faculteit laten zien en mijn kantoor. Alhoewel ‘kantoor’, het is een bureau in een gezamenlijke ruimte waar meer studenten zitten. Tegenover de faculteit is het sportcentrum en mijn idee was om daar te gaan zwemmen. Helaas kwamen we het sportcentrum niet in omdat Brooke geen identificatie bij had. Dan maar naar huis. ’s Avonds zijn we op bezoek gegaan bij Elena die een diner organiseerde. Het eten was weer ontzettend lekker.

Dat weekend hadden we een ander diner. Een afscheidsdiner van Daniel. We zijn naar Inman Park gegaan, een levendige buurt in het oosten van Atlanta. Daar hebben we gegeten bij een Spaans tapas restaurant. Het was erg gezellig. Zelfs het stille Chinese meisje uit ons kantoor was bij het diner. Ondertussen is Daniel weer terug in Italië. Daniel komt uit Bergamo, een stad dichtbij Milaan. Dus inderdaad, dat betekent dat hij midden in het geinfecteerde gebied van het coronavirus terecht is gekomen. De komende tijd hoeft hij daarom niet naar de universiteit en wordt aangeraden om binnen te blijven.

In de daaropvolgende week heb ik weer een Skype overleg met mijn supervisors van de universiteit in Eindhoven. Ik heb elke twee weken een overleg met Eindhoven en ik probeer ze vantevoren steeds een document te sturen met de progressie die ik heb gemaakt. Al had ik het idee dat ik toch nog toe weinig had bereikt, zij waren onder de indruk van hoeveel ik nu al heb gedaan. Ik hoop dat ik dat kan volhouden!

Afgelopen zaterdagavond was het gala van de graduate studenten van Emory. Brooke en ik zijn er samen heen geweest. Vantevoren was het nog stress want Brooke vond dat ze geen jurk had om te dragen. Ze heeft daarom speciaal een jurk gekocht voor het gala. Tja. Het gala is in Downtown en we gaan met de metro naar de locatie. De locatie is een oude kerk die is omgebouwd tot evenementen locatie en het heeft zelfs meerdere verdiepingen. We zijn een van de eersten daar en na gefouilleerd te worden mogen we naar binnen. Op de onderste verdieping zijn twee bars en een buffet met hapjes. Daar gaan we als eerste naartoe totdat de rest van Brooke’s vrienden er zijn. Ook is er een foto booth waar we samen op de foto gaan. Als de rest van Brooke’s vrienden er zijn gaan we naar boven, waar de grootste zaal is. Er is een dj en er wordt gedanst. We hebben een ontzettend leuke avond gehad. Leuk om te weten trouwens is dat het gala van 9 tot 12 duurde, daarna was het tijd om weer naar huis te gaan. Over het algemeen zijn de nachtelijke evenementen in Atlanta eerder afgelopen dan je in Nederland zou verwachten, wat ik zelf helemaal niet verkeerd vind. Dan kun je de volgende dag tenminste nog iets productiefs doen.

Op zondag heb ik een verrassing voor Brooke gepland staan. We kennen elkaar officieel zes maanden nu en ik wilde dat niet ongemerkt voorbij laten gaan. Ik heb Brooke niets verteld over wat we gaan doen. Eerst gaan we uiteten. We hebben een Jamaicaans restaurant uitgezocht dichtbij waar de verrassing is. Als we bij het restaurant binnen stappen blijkt echter dat we letterlijk de enige twee mensen zijn met een blanke huidskleur. Op zich niets mis mee en we gaan zitten aan onze tafel. Maar nadat we na vijftien minuten nog niet eens iets te drinken hebben aangeboden gekregen besluiten we om het ergens anders te proberen. We hadden namelijk niet bijster veel tijd voordat de verrassing gaat beginnen. Het volgende restaurant dat we tegenkomen is een sushi restaurant. Daar krijgen we zoveel sushi dat we om een doggiebag hebben moeten vragen om het mee te nemen. Dan de verrassing. Als verrassing neem ik Brooke mee naar het theater. Brooke heeft vroeger veel gedanst en we gaan naar een dans voorstelling, Viva Momix. De dans is een combinatie van moderne dans en ballet met prachtig gebruik van licht en acrobatische attributen. Ook hadden we ontzettend goede plaatsen, we zaten bijna vooraan. En het was geslaagd, Brooke heeft ontzettend genoten van de voorstelling.

Deze week ben ik onder andere langs geweest bij de bank om een creditcard aan te vragen. Het is namelijk belangrijk dat je credit geschiedenis opbouwt om hier bijvoorbeeld later een lening te krijgen. Bij de bank heb ik een gesprek met een ex-NFL speler die nu bankier is geworden. Het is allemaal in orde en waarschijnlijk krijg ik binnen een paar weken mijn creditcard in de bus.

Op dinsdag is het Super Tuesday. Op dit moment zijn de democratische voorverkiezingen aan de gang en dat leidt tot veel spektakel. En stress bij Brooke. Brooke wil absoluut niet nog vier jaar Trump aan de macht hebben en hoopt daarom dat er een goede democratische kandidaat als alternatief is. Vooral Elizabeth Warren en Bernie Sanders zijn favoriet. Helaas denken de stemmers in Amerika daar anders over en Joe Biden blijkt na dinsdag de grote winnaar te zijn. Elizabeth Warren stopt zelfs als presidentskandidaat. De voorverkiezingen zijn nog niet over. Binnenkort is bijvoorbeeld Georgia aan de beurt om te stemmen. Dan pas zullen we weten wie het op gaat nemen tegen Trump. Op dit moment lijkt de strijd vooral tussen Biden en Sanders te gaan.

Deze week zijn de nieuwe PhD kandidaten op bezoek bij Georgia Tech. 61 maar liefst, en slechts 25 kunnen aangenomen worden in het programma. Donderdagavond organiseert de decaan (een Nederlander!) een feest bij hem thuis. Hij heeft een prachtige villa in het centrum van Atlanta. Als ik binnenkom begroet de vrouw des huizes me en ik introduceer mezelf. En aan mijn naam hoort ze natuurlijk meteen dat ik een Nederlander ben, grappig! Ik praat die avond met een aantal nieuwe PhD kandidaten. Zij zullen namelijk na de zomervakantie met mij in colleges zitten. Er zijn drie Duitsers bij, een aantal Amerikanen en een groot aantal Chinezen. Ik ontmoet een aantal aardige mensen en ik ben benieuwd wie van hen ik volgend jaar terug zie.

Afgelopen weekend zijn we bij Brooke’s ouders op bezoek geweest in Farmington, Missouri. Door een foutje hadden Brooke en ik een andere heenvlucht. Ik was rond vijf uur in Missouri en Brooke anderhalf uur later. Geen groot probleem want ik had nog genoeg om aan te werken. Brooke’s zusje, Elle, is ons komen ophalen van het vliegveld.

Zaterdagavond zijn we met z’n allen uiteten geweest. Eerst kreeg ik een tour door de stad. Ik heb Brooke’s oude middelbare school gezien met het football veld waar ze vroeger cheerleader is geweest. Veel meer is er niet te zien in het dorpje. Later die avond kwam Brooke’s neef langs. We hebben toen Codenames een Sorry gespeeld. Je merkte wel dat Brooke’s neef Brooke ontzettend miste. Ze hebben namelijk aan dezelfde universiteit gestudeerd voordat Brooke naar Atlanta is verhuisd.

Zondag was een chille dag. Die avond hebben we pizza gemaakt voor de rest en het was erg goed gelukt. Maandag vlogen we weer terug naar Atlanta, dit keer wel op dezelfde vlucht. Helaas hadden we drie uur vertraging omdat er een onderdeel van het vliegtuig miste. Dat moesten ze laten overkomen uit Atlanta. Uiteindelijk konden we gelukkig vertrekken maar we waren pas laat terug.

Afgelopen woensdag zijn we weer gaan boulderen, dit keer met Diego. Het was erg leuk en het blijkt dat ik nog wel redelijk kan klimmen.

Gisteren was Valentijnsdag. En dat kan ik natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan. Brooke en ik waren allebei de hele dag op de universiteit dus we hadden besloten om die avond romantisch uit eten te gaan. We hadden een Grieks/Turks restaurant uitgekozen en het was ontzettend lekker. De rest van de avond hebben we doorgebracht op de bank met een chocoladecake. Een perfecte Valentijnsdag.

Het thema van deze week was… vanalles regelen. Toegelaten worden op een universiteit in de Verenigde Staten is één ding, in het land mogen blijven is een tweede. Afgelopen week heb ik iemand uit de klimwand zien vallen, een Nederlands tentamen gemaakt en Coca Cola gedronken uit alle werelddelen. Maak je klaar voor een blog met tips over hoe te zorgen dat je niet uit Amerika weg wordt gestuurd.

Afgelopen zaterdag zijn we naar Chase gegaan om een bank account te openen. Michael, onze persoonlijke bankier, heeft ons alle ins en outs van de verschillende rekeningen uitgelegd en ruim drie uur later mochten we dan ook het gebouw verlaten als trotse eigenaren van een nieuwe rekening. Brooke en ik hebben ieder een persoonlijk account en een gezamelijke bankrekening bijvoorbeeld voor het betalen van de huur en boodschappen. Meteen daarna zijn we doorgegaan naar de Aldi voor het doen van onze wekelijkse boodschappen. En ja, de Aldie ziet er precies hetzelfde uit als in Nederland. En ja, ze hebben hier ook maar één van de vijf kassa’s open.

Zondag zijn we naar de World of Coca Cola geweest. De World of Coca Cola is een museum van Coca Cola. Coca Cola is namelijk opgericht in Atlanta en het hoofdkantoor staat nog steeds hier. Het museum is vooral een en al marketing voor Coca Cola. In het museum vind je de geschiedenis van Coca Cola, een 4D film en er is zelfs een gigantische kluis met het geheime recept. Ook kun je er Coca Cola proeven uit alle verschillende landen in de wereld. Brooke was niet zo’n fan van de marketing dus wij hebben vooral van het laatste gebruik gemaakt.

Na de vrije Martin Luther King dag op maandag, ben ik dinsdag voor het eerst naar Georgia Tech gegaan. Omdat we in het noorden van Atlanta wonen moet ik de metro nemen om bij de universiteit te komen. De metro is snel en in totaal kost het me ongeveer een half uur totdat ik op de universiteit sta. ’s Ochtends heb ik geregeld dat ik ingeschreven ben voor onderzoeksuren met mijn begeleider. Ook heb ik mijn bureau toegewezen gekregen. Er zijn ruimtes voor eerstejaars Ph.D. studenten waar ik een eigen bureau heb. Volgend jaar is me beloofd dat ik een tweepersoonskantoor krijg. Tijdens de lunchpauze heb ik uitgebreid bijgepraat met Elena en Daniel, twee vrienden die ik tijdens mijn vorige bezoek aan Atlanta heb leren kennen. Zij komen uit Italië en zijn voor een uitwisseling op Georgia Tech.

Ondertussen heb ik ook contact gelegd met een modellenbureau in Atlanta, Select Model Management. Woensdagochtend heb ik hier een afspraak. Het is vrij koud in Atlanta op het moment en de verwarming van het modellenbureau blijkt kapot te zijn. Er is dus niemand op kantoor behalve de man waarmee ik een afspraak heb. We lopen door mijn gegevens heen en ik heb wat verschillende kleren meegenomen om foto’s te maken. Hij vertelt me dat er volgende week al een casting is dus daarover volgende week meer. ’s Avonds besluiten Brooke en ik te gaan klimmen. Brooke kan niet zekeren dus we houden het bij boulderen. Het is ontzettend druk in de klimhal, maar het is leuk om weer te kunnen klimmen. Aan het eind van de avond is er een meisje die van een boulder naar beneden springt en op haar arm landt. Het lijkt een normale afsprong te zijn totdat ze begint te schreeuwen. Wanneer ze haar arm optilt, zien we dat het bot niet helemaal op de goede plek zit. Gelukkig kunnen ze dat aan de balie meteen weer goed zetten. Maar Brooke heeft genoeg gezien: ‘ik ben klaar met klimmen voor vanavond’.

Donderdag ga ik met Brooke mee naar Emory, haar universiteit. Haar faculteit bestaat uit twee gebouwen verbonden door een loopbrug. De gebouwen zijn ontzettend mooi ingericht. Ik heb vooral tijd doorgebracht in de leesruimte, waar het doodstil is en ik me goed kan concentreren op het voorbereiden van mijn tentamen de volgende dag. De volgende dag sta ik om zes uur op om naar de universiteit te gaan. Om zeven uur ben ik universiteit. Ik heb het geluk dat het tentamen in Nederland in de middag is anders had ik midden in de nacht op moeten staan. Het tentamen was niet te moeilijk en ik was al snel klaar. Later op de dag krijg ik te horen dat mijn verzoek voor een Social Security Number is goedgekeurd. Ik heb een SSN nodig om te mogen werken in de Verenigde Staten. Dinsdag moet ik daarvoor op gesprek komen bij het verantwoordelijk kantoor in Atlanta.

Gisteren was het zo ver, de vlucht naar Atlanta. Om half vijf ’s ochtends zijn we opgestaan om naar het vliegveld te rijden. Van Sil had ik thuis al afscheid genomen en papa en mama zeg ik gedag op het vliegveld. Met een lief gedichtje, een brief en een kaart proberen ze me aan het huilen te krijgen, maar ik heb niet toegegeven. Een dikke knuffel met waterige ogen van beide ouders later zit ik in het vliegtuig. Naar Amsterdam. Het was namelijk goedkoper om met een tussenstop in Amsterdam naar Atlanta te vliegen. De vliegtijd naar Amsterdam: 30 minuten. We stijgen op, krijgen ieder een stroopwafel van de stewardes en landen weer. Mijn tweede vlucht verloopt eigenlijk net zo soepel. Ik zat zelf aan het raam en had het geluk dat de stoel naast me vrij bleef zodat ik die kon gebruiken om te slapen. Iets meer dan 9 uur later land ik in Atlanta. Al snel ben ik door de douane en heb ik mijn koffer. Aangezien de metro naast ons appartement stopt, neem ik deze vanaf het vliegveld. Althans, dat was het plan. Wanneer ik op het perron sta, belt Brooke me: waar blijf je? Het bleek dat ze stond te wachten om me op te halen, alleen hadden we elkaar net misgelopen. Gelukkig belde ze net op tijd en zijn we samen terug gereden.

Nu zit ik op de bank met een van de twee kittens op mijn schoot. Kit en Kat heetten ze en ze lijken zoveel op elkaar dat ik ze nog niet uit elkaar kan houden. Ons appartement ligt in Buckhead, het noorden van Atlanta. We hebben een eigen slaapkamer, badkamer, keuken en woonkamer. Het appartementcomplex heeft zelfs een zwembad en een gym. De komende dagen ga ik alles in orde maken om volgende week te beginnen aan mijn PhD, maar nu nog even bijkomen van de jetlag.