Gala

Deze keer lees je in mijn blog hoe ik naar een feest bij de decaan thuis ga, ik naar een gala in een omgebouwde kerk ga en afscheid neem van een Italiaanse vriend.

Twee weken geleden was er een bijzondere gast op Emory. Jared Diamond was op bezoek om een gastcollege te geven en boeken te signeren. Waarschijnlijk is er wat toelichting nodig voor de Nederlanders onder ons (ook ik heb een uitgebreide toelichting van Brooke gekregen). Jared Diamond is een beroemde schrijver en historicus. Een van zijn boeken werd bijvoorbeeld verplicht gelezen op de middelbare school. Ondertussen is hij al 83. Brooke is een fan en heeft verschillende van zijn boeken thuis. Toen ze zag dat hij naar Emory kwam, heeft ze mij meteen uitgenodigd om mee te gaan. In een enorme zaal heeft Jared Diamond eerst een college gegeven over hoe landen historisch zijn omgaan met crisissen, wat we daarvan kunnen leren en welke crisissen het hedendaags Amerika heeft. Het was een ontzettend interessant college en ik ben gemotiveerd om nu ook een van zijn boeken te lezen. Na het college heeft Jared Diamond twee boeken voor Brooke gesigneerd.

Nu ik een aantal keer op de universiteit van Brooke ben geweest, vond ik dat het ook eens tijd werd dat Brooke mijn universiteit te zien kreeg. Op een vrije woensdagmiddag heb ik Brooke een rondleiding gegeven op de campus. Als eerste zijn we naar het studenten centrum geweest. Hier zijn verschillende eetgelegenheiden en ook Tech Rec, een plaats om spellen te spelen. Wij zijn hier even gestopt om te bowlen en te kijken wie de ware bowling kampioen is. De eerste ronde werd gewonnen door Brooke die drie strikes achter elkaar wist te gooien. Tegen het einde werd het nog even spannend toen Brooke een aantal keer miste. De tweede ronde heb ik gewonnen. Toen zijn we maar gestopt, onder het mom van ‘nu staan we gelijk’. Na het bowlen heb ik haar onze faculteit laten zien en mijn kantoor. Alhoewel ‘kantoor’, het is een bureau in een gezamenlijke ruimte waar meer studenten zitten. Tegenover de faculteit is het sportcentrum en mijn idee was om daar te gaan zwemmen. Helaas kwamen we het sportcentrum niet in omdat Brooke geen identificatie bij had. Dan maar naar huis. ’s Avonds zijn we op bezoek gegaan bij Elena die een diner organiseerde. Het eten was weer ontzettend lekker.

Dat weekend hadden we een ander diner. Een afscheidsdiner van Daniel. We zijn naar Inman Park gegaan, een levendige buurt in het oosten van Atlanta. Daar hebben we gegeten bij een Spaans tapas restaurant. Het was erg gezellig. Zelfs het stille Chinese meisje uit ons kantoor was bij het diner. Ondertussen is Daniel weer terug in Italië. Daniel komt uit Bergamo, een stad dichtbij Milaan. Dus inderdaad, dat betekent dat hij midden in het geinfecteerde gebied van het coronavirus terecht is gekomen. De komende tijd hoeft hij daarom niet naar de universiteit en wordt aangeraden om binnen te blijven.

In de daaropvolgende week heb ik weer een Skype overleg met mijn supervisors van de universiteit in Eindhoven. Ik heb elke twee weken een overleg met Eindhoven en ik probeer ze vantevoren steeds een document te sturen met de progressie die ik heb gemaakt. Al had ik het idee dat ik toch nog toe weinig had bereikt, zij waren onder de indruk van hoeveel ik nu al heb gedaan. Ik hoop dat ik dat kan volhouden!

Afgelopen zaterdagavond was het gala van de graduate studenten van Emory. Brooke en ik zijn er samen heen geweest. Vantevoren was het nog stress want Brooke vond dat ze geen jurk had om te dragen. Ze heeft daarom speciaal een jurk gekocht voor het gala. Tja. Het gala is in Downtown en we gaan met de metro naar de locatie. De locatie is een oude kerk die is omgebouwd tot evenementen locatie en het heeft zelfs meerdere verdiepingen. We zijn een van de eersten daar en na gefouilleerd te worden mogen we naar binnen. Op de onderste verdieping zijn twee bars en een buffet met hapjes. Daar gaan we als eerste naartoe totdat de rest van Brooke’s vrienden er zijn. Ook is er een foto booth waar we samen op de foto gaan. Als de rest van Brooke’s vrienden er zijn gaan we naar boven, waar de grootste zaal is. Er is een dj en er wordt gedanst. We hebben een ontzettend leuke avond gehad. Leuk om te weten trouwens is dat het gala van 9 tot 12 duurde, daarna was het tijd om weer naar huis te gaan. Over het algemeen zijn de nachtelijke evenementen in Atlanta eerder afgelopen dan je in Nederland zou verwachten, wat ik zelf helemaal niet verkeerd vind. Dan kun je de volgende dag tenminste nog iets productiefs doen.

Op zondag heb ik een verrassing voor Brooke gepland staan. We kennen elkaar officieel zes maanden nu en ik wilde dat niet ongemerkt voorbij laten gaan. Ik heb Brooke niets verteld over wat we gaan doen. Eerst gaan we uiteten. We hebben een Jamaicaans restaurant uitgezocht dichtbij waar de verrassing is. Als we bij het restaurant binnen stappen blijkt echter dat we letterlijk de enige twee mensen zijn met een blanke huidskleur. Op zich niets mis mee en we gaan zitten aan onze tafel. Maar nadat we na vijftien minuten nog niet eens iets te drinken hebben aangeboden gekregen besluiten we om het ergens anders te proberen. We hadden namelijk niet bijster veel tijd voordat de verrassing gaat beginnen. Het volgende restaurant dat we tegenkomen is een sushi restaurant. Daar krijgen we zoveel sushi dat we om een doggiebag hebben moeten vragen om het mee te nemen. Dan de verrassing. Als verrassing neem ik Brooke mee naar het theater. Brooke heeft vroeger veel gedanst en we gaan naar een dans voorstelling, Viva Momix. De dans is een combinatie van moderne dans en ballet met prachtig gebruik van licht en acrobatische attributen. Ook hadden we ontzettend goede plaatsen, we zaten bijna vooraan. En het was geslaagd, Brooke heeft ontzettend genoten van de voorstelling.

Deze week ben ik onder andere langs geweest bij de bank om een creditcard aan te vragen. Het is namelijk belangrijk dat je credit geschiedenis opbouwt om hier bijvoorbeeld later een lening te krijgen. Bij de bank heb ik een gesprek met een ex-NFL speler die nu bankier is geworden. Het is allemaal in orde en waarschijnlijk krijg ik binnen een paar weken mijn creditcard in de bus.

Op dinsdag is het Super Tuesday. Op dit moment zijn de democratische voorverkiezingen aan de gang en dat leidt tot veel spektakel. En stress bij Brooke. Brooke wil absoluut niet nog vier jaar Trump aan de macht hebben en hoopt daarom dat er een goede democratische kandidaat als alternatief is. Vooral Elizabeth Warren en Bernie Sanders zijn favoriet. Helaas denken de stemmers in Amerika daar anders over en Joe Biden blijkt na dinsdag de grote winnaar te zijn. Elizabeth Warren stopt zelfs als presidentskandidaat. De voorverkiezingen zijn nog niet over. Binnenkort is bijvoorbeeld Georgia aan de beurt om te stemmen. Dan pas zullen we weten wie het op gaat nemen tegen Trump. Op dit moment lijkt de strijd vooral tussen Biden en Sanders te gaan.

Deze week zijn de nieuwe PhD kandidaten op bezoek bij Georgia Tech. 61 maar liefst, en slechts 25 kunnen aangenomen worden in het programma. Donderdagavond organiseert de decaan (een Nederlander!) een feest bij hem thuis. Hij heeft een prachtige villa in het centrum van Atlanta. Als ik binnenkom begroet de vrouw des huizes me en ik introduceer mezelf. En aan mijn naam hoort ze natuurlijk meteen dat ik een Nederlander ben, grappig! Ik praat die avond met een aantal nieuwe PhD kandidaten. Zij zullen namelijk na de zomervakantie met mij in colleges zitten. Er zijn drie Duitsers bij, een aantal Amerikanen en een groot aantal Chinezen. Ik ontmoet een aantal aardige mensen en ik ben benieuwd wie van hen ik volgend jaar terug zie.