Tatatataaa, mijn eerste publicatie is uit! De afgelopen jaren heb ik samengewerkt met een professor van de universiteit Delft om mijn bachelor scriptie klaar te maken voor publicatie. En het heeft even geduurd, maar het is afgelopen week gepubliceerd in Physical Review A, een van de meest toonaangevende tijdschriften in de natuurkunde! Het artikel is hier beschikbaar: https://journals.aps.org/pra/abstract/10.1103/PhysRevA.103.033302?ft=1. Nu weet ik hoe het is om reviews te ontvangen van andere onderzoekers in de natuurkunde en die te verwerken in mijn artikel. Hopelijk is dit de start voor meer gepubliceerde artikelen! Over meer gepubliceerde artikelen gesproken, ik heb nog een andere ‘publicatie’, maar dan in Nederland. Daarover zo meer.

Met Valentijnsdag zijn Brooke en ik naar het museum geweest. Het museum was gratis op zondag en wij hadden online een kaartje weten te bemachtigen. Het museum had schilderijen uit de Middeleeuwen tot gigantische moderne kunstinstallaties. Er was ook een sectie met Europese kunst, met allerlei Nederlandse landschappen. Toch leuk om daar een kijkje te nemen en te kijken of ik de plekken herken. Ook was het fijn om er weer eens tussenuit te gaan. Ik moet toegeven dat ik blij ben dat we hier niet in lockdown zijn en nog af en toe iets kunnen ondernemen.

Brooke heeft een promotie plaats bij Emory in Atlanta weten te bemachtigen! Na lang wachten en meerdere interviews heeft ze vorige week haar officiële brief ontvangen. Ik ben ontzettend blij voor haar. Nu kunnen we allebei onze promotie doen in Atlanta!

Dan als laatste, een publicatie in Nederland. Twee weken geleden belde Elsevier weekblad mij of ik een kort interview wilde doen. Ze hadden mijn telefoonnummer gekregen via de jong talenten prijs die ik heb gewonnen en wilden graag meer weten over wat ik daar nu doe in Amerika. Het weekblad is onder andere te koop bij de Albert Heijn.

Hier weer een update vanuit Atlanta. Brooke en ik hebben geskied in de bergen, en de afgelopen week zijn we (weer) begonnen met klimmen in de klimhal.

In januari hadden Brooke en ik een trip gepland naar Gatlinburg in de Smokey Mountains. De Smokey Mountains liggen ongeveer vier uur ten noorden van Atlanta. ’s Ochtends vroeg gaan we op weg, want voor de eerste dag hebben we een hike gepland. De hike schijnt de mooiste hike in de Smokey Mountains te zijn, maar duurt wel zes uur. We moeten daarom vroeg op weg gaan om weer voor het donker terug te zijn. De afgelopen dagen heeft het gesneeuwd in de bergen, en ook het pad ligt vol met sneeuw. Het begin van de hike loopt door het bos langs een prachtig beekje. Al snel wordt het pad vrij steil en zo blijft voor de rest van de hike. De hike brengt ons naar de top van een van de hoogste bergen in de Smokey Mountain. De hike was daarom meer een bergbeklimming dan een wandeling, maar het uitzicht was de moeite waard! Toen we weer naar beneden gingen was het pad ontzettend glad geworden. Op sommige stukken was het daarom makkelijker om naar beneden te glijden, dan te lopen.

De tweede dag worden we wakker met verschrikkelijke spierpijn. Toch besluiten we om te gaan skiën. Voor Brooke was dat de eerste keer, ik had het een keer eerder gedaan. Het was leuk om weer te skiën en zo een weekend weg te zijn, maar Brooke moet nog even oefenen! Die middag rijden we weer terug naar Atlanta, want Brooke heeft de volgende dag een interview voor haar PhD. De afgelopen weken heeft ze verschillende interviews gehad om na de zomer een PhD te starten. Ze is al bij een universiteit aangenomen en hopelijk horen we snel of ze ook bij Emory in Atlanta is aangenomen!

Ondertussen is het in Atlanta ook vrij koud geworden (rond de nul graden ’s nachts, al ligt er geen sneeuw). We hebben daarom een elektrische deken gekocht zodat we op de bank warm kunnen blijven.

De laatste weken zijn Brooke en ik gaan klimmen. Brooke heeft vorige week haar zekerexamen gehaald, dus nu mag zijn ook mij zekeren. We moeten wel nog even oefenen voordat we weer in topshape zijn. Tijdens het klimmen moeten we onze mondkapjes ophouden, en voor we kunnen klimmen moeten we eerst een tijdslot reserveren. De hal is ontzettend groot, groter dan in Nederland. We hebben dus nog veel routes te gaan!

December is natuurlijk de maand van de feestdagen. Normaal zou ik met kerst met mama, papa en Sil op de Canarische eilanden lekker op het strand hebben gelegen. Dat zat er dit jaar helaas niet in. Brooke en ik hebben in plaats daarvan in Atlanta een mengeling van Nederlandse en Amerikaanse feestdagen gevierd. Hoe dat ging? Lees snel verder.

Begin deze maand had ik een bijzondere ‘feestdag’. De Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen had mijn afstudeerscriptie beloond met de (gedeelde) eerste prijs als beste scriptie in de wiskunde! Een paar weken geleden was de uitreiking, die ik vanuit Atlanta heb gevolgd. De uitreiking was zeer formeel. De uitreiking wordt mede gevolgd en gesponsord door belangrijke bedrijven en wetenschappelijke organisaties in Nederland. Mijn prijs werd uitgereikt door ASML. De oorkonde krijg ik nog opgestuurd.

Brooke en ik hebben Thanksgiving gevierd met z’n tweeën. We hebben onze eigen gerechten gekookt en de Macy’s parade gekeken op tv. De Macy’s parade is een soort carnavalsparade door New York. Er zijn dans en zangoptredens van beroemde artiesten en gigantische balonnen.

Kort daarna was het tijd voor Sinterklaas. Mama had mij cadeautjes meegegeven in mijn koffer en ik had cadeautjes achtergelaten in Nederland. Later heb ik de gedichten opgestuurd, voor ieder een. Op Sinterklaasavond (eh, middag in Atlanta) hadden we Nederland via Zoom verbinding op onze tv. Zo was het net of ze bij ons in de huiskamer zaten! We hebben de gedichten voorgelezen, de cadeautjes uitgepakt en zelfs nog een spelletje gespeeld.

Afgelopen semester heb ik twee vakken gevolgd aan de universiteit. Begin December had ik daarvoor mijn tentamens. Voor een van de vakken mocht je een week (!) doen over het tentamen. Voor het andere vak had ik drie uur. Beide tentamens gingen goed, en ik had gelukkig geen week nodig om het tentamen te maken. Als afsluiting van het semester had de faculteit ook een online feestje georganiseerd via Gathertown. Dat was ontzettend leuk. Je kon in een online kamer rondlopen en zo met mensen praten of weer doorlopen. Ik heb met een groepje Pictionary gespeeld.

Nu zijn Brooke en ik in Missouri bij de ouders van Brooke. Er liggen al een heleboel cadeautjes onder de boom hier, dus ik ben benieuwd hoe de kerst gaat zijn morgen.

Ik zit weer in het vliegtuig terug naar Atlanta. De afgelopen twee weken was ik op bezoek in Nederland, al dan in het ‘nieuwe normaal’. Tien dagen in quarantaine en altijd 1,5 meter afstand houden. Veel meer dan spelletjes, sporten en wandelen hebben we dus niet gedaan.

Toen ik in Atlanta wegging, moest ik eerst door de aardig drukke, binnenlandse terminal. Vanuit daar vertrekt een bus naar de internationale terminal. De bus is leeg, met mij als enige passagier. Dat belooft wat. Ik loop de internationale terminal in en er is, buiten het personeel achter de check-in balies, niemand in de gehele terminal. Ik vraag me af of er überhaupt nog vluchten vertrekken. Bij de veiligheidscontrole kom ik welgeteld drie andere passagiers tegen en na vijf minuten sta ik bij de gate. De gate ligt er net zo uitgestorven bij. Gelukkig betekent dat dat ik een rij van stoelen voor mezelf heb in het vliegtuig. Slapen in het vliegtuig lukt helaas niet, dus dat wordt een lange dag. Het is trouwens niet aan te raden om een mondkapje te dragen gedurende twee uur op een vliegveld en dan nog eens acht uur in een vliegtuig, dan gaan je oren pijn doen. Mama en papa komen me ophalen op Schiphol en daarvoor moesten ze ook vroeg opstaan, dus gelukkig kunnen we die avond op tijd naar bed.

De eerste tien dagen moeten we in quarantaine. Ik heb in het vliegtuig goed afstand kunnen houden, maar voor de zekerheid (en volgens de regels) doen we het toch maar. Ik heb voor Sil een bordspel meegenomen, genaamd ‘het zevende continent’. Het bordspel gaat over een ontdekkingsreis op een nieuw continent en heeft bij ons voor meerdere uren en dagen voor spelplezier gezorgd. Ook moet ik nog af en toe colleges volgen op afstand. Door het tijdsverschil zijn die om acht uur ’s avonds. Het is leuk om weer thuis te zijn en gewoon Nederlands te kunnen praten met iedereen.

Het is wel gek om te zien dat het leven hier ook flink is veranderd door corona. Ik ben natuurlijk niet meer in Nederland geweest sinds de uitbraak en het voelt dan toch surrealistisch om mensen met mondkapjes op in je oude supermarkt te zien. Een aantal verschillen met Amerika die me zijn opgevallen. In Amerika is alles nog open: restaurants, bioscopen, musea, dierentuinen en pretparken. Je moet overal natuurlijk afstand houden en een mondkapje op. Over mondkapjes gesproken. Als ik in Nederland rondkijk op straat dan heeft de uitzondering een mondkapje op. In Amerika is het precies omgekeerd; je kijkt raar op als iemand geen mondkapje draagt op straat. Brooke en ik hebben zelfs een mondkapje op als wij bij vrienden op bezoek gaan.

Verder, ik heb mijn master diploma’s opgehaald op de universiteit. Nu ben ik officieel master of science. Terwijl ik niet in Atlanta ben, is de moeder van Brooke op bezoek geweest. Zij heeft ons nieuwe appartement ook nog nooit gezien en zo kan ze meteen Brooke gezelschap houden. En binnenkort Sinterklaas, dat gaan wij ook vieren in Amerika! De helft van mijn koffer heeft mama volgestopt met cadeautjes (nog duimen dat dit door de douane komt). Ik heb dan weer wat cadeautjes in Nederland achtergelaten.

Het weekend na mijn verjaardag zijn Brooke en ik naar Disney World in Florida gegaan als een laat verjaardagscadeau. Vrijdagavond vlogen we naar Orlando, waar we een AirBnB hadden geboekt. De AirBnB hadden we uitgezocht omdat het minder dan tien minuten van de parken lag, ideaal! We hadden besloten om twee parken te doen; op zaterdag Hollywood Studios en op zondag Epcot. De parken hebben ook extra coronamaatregelen getroffen. Zo worden er minder mensen per dag in de parken toegelaten en moet iedereen een mondkapje dragen. Ook moesten we bij binnenkomst onze temperatuur laten meten. Want als je koorts had, dan mocht je het park niet in. Gelukkig werden zowel Brooke en ik goedgekeurd. In Hollywood Studios is net een nieuw gedeelte geopenend, volledig in het thema van Star Wars. Voor een van de attracties moest je via de app speciale toegangspassen bemachtigen, die zeer beperkt waren. Om tien uur verscheen er een knop in de app, als je bij de eerste zat die op de knop drukken dan mag je de attractie in. En ja hoor, na wat stress omdat de wifi net voor tien uur wegviel, hebben we een pas bemachtigd! De attractie, en het gehele Star Wars gedeelte was ontzettend mooi. Gelukkig was het die dag ook redelijk weer. We hadden een bui waar we gelukkig onze regenponcho’s voor hadden meegebracht. Het voordeel van de coronamaatregelen is dat je in de meeste attracties alleen met z’n tweeën zit. In de cockpit van de Millenium Falcon bijvoorbeeld, was normaal plek voor zes personen. Maar wij zaten er met z’n tweetjes!

Op zondag zijn we naar Epcot geweest. Epcot heeft twaalf landenpaviljoens. Ook hadden ze deze maand het Food en Wine festival. Wij zijn dus van land naar land gegaan en hebben in elk land een typisch gerecht geproefd. Het was net alsof je in het buitenland was (…!). Na een dag rondtrekken door het park waren onze voeten wel aan rust toe. Maandagochtend zijn we weer teruggevlogen naar Atlanta. De katten hadden ons wel gemist, ze waren nodig aan aandacht toe.

Over China gesproken, mijn eerste paper is geaccepteerd voor een conferentie in China! De conferentie is in juni. Hopelijk, als het coronavirus onder controle is, kan ik ook daadwerkelijk naar China toe en wordt het geen online conferentie.

De laatste week is het nog steeds lekker weer geweest hier. Afgelopen week was het zelfs een aantal dagen strak blauw en dertig graden. Brooke en ik ‘werken’ dan vooral vanaf het dak van ons appartement. Het is toch fijn om af en toe buiten te zijn.

Als laatste, ik ben naar de tandarts geweest in Amerika. Mama had me van te voren gewaarschuwd: pas op dat ze je geen $5.000 rekenen voor de afspraak, je weet hoe Amerika is! Wees gerust, de afspraak kostte me $15, de rest werd gedekt door de verzekering. En ik heb geen gaatjes, alles zag er prima uit.

Afgelopen tijd hebben we twee verjaardagen gevierd. Gisteren mijn verjaardag en eind juli die van Brooke. Voor Brooke’s verjaardag had ik een verrassing gepland, een weekend naar het strand! Zaterdagochtend vertrokken we met de auto naar Savannah. Savannah is ongeveer vijf uur rijden van Atlanta en is een van de 17 oorspronkelijke kolonies in de Verenigde Staten. Naast het strand is er dus veel historie om te ontdekken. Die avond had ik een ghost tour gepland voor ons. Het was nog even spannend of de tour door zou gaan want het regende pijpenstelen. Het regende zelfs zo hard dat de weg was ondergelopen en het gevaarlijk werd om met de auto te rijden. Gelukkig was het even laten droog; die tropische buien zijn maar van korte duur. Om zeven uur begon onze ghost tour. We hadden een geweldige gids die ons door Savannah loodste en verhalen vertelden over mysterieuze gebeurtenissen in de huizen. Het was erg leuk om zo op de eerste avond een idee te krijgen van waar je bent! Na de tour hebben we zelf nog even Savannah verkend en oesters geproefd bij een heuse oesterbar. Zondag hebben we doorgebracht op Tybee island, het strand van Savannah. Savannah is aan de Atlantische oceaan, dus de golven daar waren flink en leuk om doorheen te duiken. Voor Brooke was dit de vierde keer dat ze op het strand is geweest (waarvan drie keer met mij). Grappig dat we ons dat in Nederland helemaal niet kunnen voorstellen met de zee zo dichtbij.

De week na Brooke’s verjaardag zijn we naar de ouders van Brooke in Missouri gevlogen. Zij wilden ook graag Brooke even feliciteren. Door de week moesten Brooke en ik nog gewoon werken, maar in het weekend zijn we naar een wijngaard gegaan. De wijngaard was op een heuvel met een prachtig ver uitzicht. In het bijbehorende restaurant hebben we de wijn geproefd. De oma van Brooke was er ook bij en die vertelde dat haar oma Nederlands was! Oma Vogel. De volgende dag ben ik gaan sporten met de vader van Brooke. De vader van Brooke gaat vaker naar de fitness dan ik, dat kon ik wel merken. Na de oefeningen kon ik niet eens meer een pushup doen. En spierpijn de volgende dag, niet te geloven.

De lessen op de universiteit zijn drie weken geleden van start gegaan. Ik volg twee vakken. Oorspronkelijk dacht ik dat een van de vakken online werd gegeven en een van de vakken op de universiteit. Maar toen ik in een leeg, donker lokaal stond op de universiteit, kwam ik er toch achter dat mijn beide vakken online zijn. Ik kan alles dus vanuit thuis volgen, maar ik vind het toch fijn om af en toe naar de universiteit te gaan. Ik heb nu zelfs een eigen kantoor op de universiteit. Vanuit mijn kantoor kan ik dan online mijn vakken volgen en aan mijn onderzoek werken. Veel andere studenten zijn er nog niet op de universiteit, het is vrij stil. Maar het voelt toch productiever om op de universiteit te werken in plaats van altijd alleen maar thuis te zitten.

Goed nieuws! Ik heb mijn eerste paper opgestuurd ter publicatie! De paper is opgestuurd naar Sigmetrics, een conferentie in China volgend jaar. Het is nu afwachten of de organisatie ons paper accepteert en of ik mag presenteren in China. Je kunt het paper hier vinden: https://arxiv.org/abs/2008.07562.

Tot slot, gisteren hebben we mijn verjaardag hebben gevierd. Mijn ouders hadden een challenge bedacht met allerlei quiz vragen over vroeger. De meeste wist ik, maar sommigen waren toch lastig te beantwoorden. ’s Avonds zijn Brooke en ik uiteten gegaan bij Tiny Lou’s, een sjiek restaurant. Daarna zijn we naar een comedy show gegaan die Brooke had ontdekt. De comedy show was buiten en er kwamen allerlei personages langs, van God tot Britney Spears. De meeste waren grappig, maar er zaten ook een aantal rare bij waar we niet om konden lachen. Al met al was het een erg leuke verjaardag!

Afgelopen maand zijn Brooke en ik verhuisd naar Skyhouse, in het centrum van Atlanta. Ons nieuwe appartement is veel dichter bij de universiteit. Ik hoef niet meer met de trein en kan zelfs in vijftien minuten fietsend naar de universiteit. Ook is het leuk om wat meer in de stad te zijn. We kunnen nu lopend naar de supermarkt of naar een restaurant toe. Het grootste verschil en voordeel is het appartement zelf. Het appartement is kleiner, maar voelt groter doordat de plafonds hoger zijn en er veel meer natuurlijk licht binnen komt. Brooke heeft ons appartement helemaal opnieuw ingericht. Een aantal meubels hebben we verkocht via de Facebook marktplaats en daarvoor in de plaats hebben we een aantal nieuwe meubels van Ikea. We hebben zelfs een balkon, waar we ’s ochtends vaak ontbijten voordat we aan het werk gaan. Wel even wennen was het gebrek aan opslagruimte in ons appartement. We hebben veel minder plek in bijvoorbeeld de keuken om ons eten op te slaan. Maar daar valt aan te wennen. Skyhouse heeft ook een aantal gemeenschappelijke ruimtes op de bovenste, 23e verdieping. Zo is er een skydeck met BBQ’s, een fitnessruimte met uitzicht over de stad en een zwembad. Al met al zijn we ontzettend blij met ons nieuwe plekje en we hopen dat we er nog lang kunnen blijven.

Nu we dichter bij de stad zijn hebben we ook twee fietsen op de kop getikt. Opnieuw via de Facebook marktplaats (je ziet wel dat we fan zijn) hebben we twee tweedehands fietsen gevonden. Al was het nog flink wat moeite om de net iets te grote fietsen in de achterbak van de auto weer mee naar huis te krijgen. Skyhouse heeft zelfs een eigen, afgesloten fietsenhok waar we de fietsen kunnen stallen. Wij wonen nu ongeveer 8 minuten fietsen van een gigantisch park, waar we een aantal keer naartoe zijn geweest. Ernaartoe gaat goed, want het is bergaf. Terug de berg op is meer werk. Via het park kun je ook over de ‘beltline’, een speciaal wandel- en fietspad, een groot gedeelte van Atlanta verkennen. Afgelopen weekend hebben we zelfs een fietstocht van twee uur gemaakt. En het is toch bijzonder hoe ver je kan komen en hoeveel je kunt zien op de fiets. Het is ook leuk om te zien hoe steeds meer mensen in Atlanta op de fiets stappen. Misschien dat de Nederlandse fietscultuur ooit nog overwaait.

Twee weken geleden ben ik afgestudeerd van mijn twee masters aan de universiteit in Eindhoven. Om acht uur ’s ochtends begon ik met een presentatie voor ‘de commissie’. Het is lastiger dan normaal om een digitale presentatie te houden, want je ziet niet precies hoe het publiek reageert op de presentatie. Na de presentatie heeft de commissie mij nog voor ongeveer een uur lang uitgebreid vragen gesteld over mijn afstudeerwerk. Toen moest ik de meeting verlaten en hebben ze overlegd over mijn beoordeling. Of ik wel zou slagen… Maar ze waren tevreden! Met twee keer een 10 voor mijn masters heb ik het gehaald.

Vorige week ben ik opnieuw opgegaan voor mijn rijtest. Omdat ik lang genoeg in de Verenigde Staten ben geweest, moet ik om auto te mogen rijden hier opnieuw een test doen. Eerst had ik de theorie test met twee keer 20 vragen over de Amerikaanse regels. Vantevoren had ik het handboek doorgenomen want sommige Amerikaanse regels verschillen van de Nederlandse regels. Na de theorie test heb ik de ‘contact-free’ rijtest. Voor de rijtest moet ik een rondje rijden op de parkeerplaats en parallel inparkeren. Ik ben niet de weg opgeweest. Gevaarlijk lijkt me dat om iemand zo een rijbewijs te geven. Maar gelukkig wisten we al dat ik kon autorijden.

De zomer is begonnen in Atlanta, en dat kun je merken. Elke dag minstens 25 graden en veel zon. Gelukkig is het zwembad open en kunnen we daar afkoelen. Ook zijn er rondom Atlanta een aantal meren. Een paar weken terug hebben we een klein en prachtig strand ontdekt op 30 minuten afstand. Via een smal pad door het bos kwam je op het afgelegen strand. We hebben daar vervolgens de dag doorgebracht, afwisselend in het water en op het strand. Vantevoren zei Brooke: ‘Ik verbrand nooit. Ik hoef me niet in te smeren.’ Ik had me wel ingesmeerd want de zon hier is flink sterker dan in Nederland. Maar aan het einde van de dag waren we twee rode kreeften. Ik vooral op mijn rug en Brooke ongeveer overal. Daar hebben we ook weer van geleerd, altijd insmeren hier want de zon is sterk.

Toen we op het strand waren zagen we ook dat er een aantal eilandjes in het meer zijn. Via de Facebook marktplaats hebben we toen een opblaasbare kayak gekocht van iemand. We waren op zoek naar een simpele boot om op het meer te dobberen, maar het is een enorm ding! We hebben de kayak meteen uitgeprobeerd op het meer en het werkt ontzettend goed. De kayak is redelijk stevig (en zwaar) en we kunnen in en uit de boot om te zwemmen. En nog een voordeel, toen we op het midden van het meer waren, weg van alle mensen, was het enige dat we hoorden een paar vogeltjes.

Afgelopen weekend zijn we met vrienden van Brooke naar een perzik boerderij geweest. Bij de boerderij kon je je eigen perziken plukken en verzamelen in een enorme emmer. Voor degenen die het niet weten (zoals ik), perziken groeien aan kleine boompjes. We konden de perziken zo van de takken halen. Na het plukken hebben we de emmer over ons verdeeld. Wat we met die kilos perziken gaan doen moeten we nog bedenken. We hebben een groot gedeelte ingevroren zodat ze niet bederven. En elke maaltijd is het nu verplicht perziken toevoegen.

Als laatste, goed nieuws! Gisteren heb ik mijn master eindverslag ingeleverd. Eindelijk, na zes maanden werk is het klaar. Mijn master verslag gaat over het efficient regelen van het data verkeer in data centers. Data centers zijn verantwoordelijk voor het internet verkeer. Deze website die je nu leest bijvoorbeeld staat op een data center. Alleen verbruiken deze data centers ontzettend veel energie, ongeveer 3% van alle electriciteit in de wereld. Mijn eindverslag gaat over methoden om dit energieverbruik te verminderen. Over twee weken heb ik mijn eindpresentatie en weet ik of ik het gehaald heb!

Het is 01:00 uur ’s nachts en dan wordt je wakker door het kabaal van politiesirenes en helikopters. De demonstratie tegen discriminatie is nogal uit de hand gelopen en is nu zo’n 200 meter van onze straat. Een paar dagen geleden is er een zwarte man vermoord door een politieagent tijdens een arrestatie. De arrestatie is gefilmd en uitgebreid behandeld in het nieuws. Uit onvrede met de sociale ongelijkheid is daarom gisteren een grote groep mensen de straat op gegaan om te protesteren. De meeste hadden goede bedoelingen, maar er zijn er natuurlijk altijd een aantal bij die misbruik maken van de situatie. De demonstratie begon in het centrum van Atlanta, maar richting de avond verplaatste een groep zich naar Buckhead, de wijk waar wij wonen. En nu zitten wij om 01:00 uur ’s nachts live naar onze straat op TV te kijken. De nationale garde is opgeroepen om de kalmte te bewaren en de straat is volledig afgezet met politieauto’s. De protestanten hebben een restaurant in brand gestoken en verschillende winkels leeggeroofd. Gelukkig heeft de politie en de brandweer het snel onder controle en kunnen wij weer rustig gaan slapen. De volgende ochtend maken wij een wandeling om te kijken hoe de straat eruit ziet. Vrijwel alle ruiten zijn stukgeslagen en er zijn veel mensen op de been om de ravage te herstellen. Hoe dit geweld helpt tegen discriminatie weet ik niet.

Verder goed nieuws. Brooke en ik gaan begin juli verhuizen naar een nieuw appartementencomplex. Het appartement zelf is wat kleiner dan wat we nu hebben, maar qua locatie zitten we veel dichter bij de universiteit. Ik ben van plan om twee fietsen voor ons te kopen zodat we de Nederlandse benenwagen ook in Amerika kunnen invoeren. Over drie weken kunnen we het appartement voor het eerst gaan bekijken. Ons appartement is op de vierde verdieping, wat voor de gebouwen in Atlanta redelijk dicht bij de grond is. In het complex zelf zijn we al een keer geweest. Het heeft een zwembad op het dak en een fitnessruimte. Ik heb zin om te verhuizen!

Ondertussen houden we onszelf hier wel bezig. Ik kan goed vanuit thuis werken en ook Brooke is begonnen met haar baan bij de CDC. Ik ben gevraagd om in November op een conferentie mijn werk te presenteren. Voor het eerst! Ik hoop dat dit door gaat met de coronacrisis. Het is ook afwachten of mijn geplande bezoek aan Nederland in juli door kan gaan. Tot nu toe laat Trump geen ‘buitenlanders’ terug toe in Amerika, ook al heb ik een visum.

De afgelopen drie weken zijn Brooke en ik op bezoek geweest bij de ouders van Brooke. De ouders van Brooke wonen in de buurt van Saint Louis, wat zo’n acht uur rijden is van Atlanta. De rit ging soepel. Het was een lange zit maar we wisten onzelf goed bezig te houden in de auto. De afgelopen weken in Missouri hebben we een hike gemaakt en zelfs gezwommen.

Brooke en ik hebben hier vooral nog moeten studeren. Dat was af en toe lastig want het internet hier is ontzettend slecht. Tijdens een meeting met mijn supervisor is het internet meer dan eens weggevallen. Waarschijnlijk heeft dat te maken met de ligging van het huis. Het is redelijk op het platteland en de verbinding zal hier daardoor niet zo goed zijn. Af en toe was het dus langer wachten op die aflevering op Netflix, maar het droeg ook bij aan het gevoel van ‘overleven’ op het Amerikaanse platteland.

Het eerste weekend zijn we naar een markt geweest om verse groenten te kopen. Ondanks de corona maatregelen was het er vrij druk. De groenten konden achterin de pickup truck terug naar huis. Die avond hadden we een heerlijke barbecue met de nieuwe groenten.

Het volgende weekend zijn we op een hike geweest. Er is prachtige natuur hier. De hike die we hebben gemaakt was ongeveer twee uur en liep langs een rivier. Door de regen was het water in de rivier hoog en wild. Brooke vertelde dat ze in de zomer in de rivier zwemmen. Dat leek mij nogal gevaarlijk als je het water zo zag. De hike liep verder langs een prachtige waterval. Het is best uniek dat je zulke natuur zo een paar minuten van je huis hebt.

Dit weekend was het 30 graden. Gelukkig hebben de ouders van Brooke een zwembad. Het zwembad was nog koud dus lang kon ik er niet in blijven. Brooke is er zelfs helemaal niet in geweest omdat het te koud was. Het was een fijne, ontspannende dag en ik heb zelfs een beetje extra kleur gekregen. Die avond zijn we bij een van de buren wat gaan eten. Alle buren waren daar op bezoek. De man waar we waren heeft een eigen Mexicaans restaurant dus we hadden heerlijk Mexicaans eten. Die avond hebben we nog een kampvuur gemaakt in de tuin en marshmellows geroosterd. Het was een erg leuke avond en een mooie afsluiting.

Dinsdag begint Brooke met haar werk bij de CDC (Center for Disease Control). Maandag rijden we daarom terug naar Atlanta. In Atlanta zijn restaurants en kappers ondertussen al weer open. Of dat een goed idee is weet ik niet. Ik wil in ieder geval nog zoveel mogelijk binnen blijven. Om van een huis terug naar ons kleine appartement te gaan zal wel weer even wennen zijn.