Het thema van deze week was… vanalles regelen. Toegelaten worden op een universiteit in de Verenigde Staten is één ding, in het land mogen blijven is een tweede. Afgelopen week heb ik iemand uit de klimwand zien vallen, een Nederlands tentamen gemaakt en Coca Cola gedronken uit alle werelddelen. Maak je klaar voor een blog met tips over hoe te zorgen dat je niet uit Amerika weg wordt gestuurd.
Afgelopen zaterdag zijn we naar Chase gegaan om een bank account te openen. Michael, onze persoonlijke bankier, heeft ons alle ins en outs van de verschillende rekeningen uitgelegd en ruim drie uur later mochten we dan ook het gebouw verlaten als trotse eigenaren van een nieuwe rekening. Brooke en ik hebben ieder een persoonlijk account en een gezamelijke bankrekening bijvoorbeeld voor het betalen van de huur en boodschappen. Meteen daarna zijn we doorgegaan naar de Aldi voor het doen van onze wekelijkse boodschappen. En ja, de Aldie ziet er precies hetzelfde uit als in Nederland. En ja, ze hebben hier ook maar één van de vijf kassa’s open.
Zondag zijn we naar de World of Coca Cola geweest. De World of Coca Cola is een museum van Coca Cola. Coca Cola is namelijk opgericht in Atlanta en het hoofdkantoor staat nog steeds hier. Het museum is vooral een en al marketing voor Coca Cola. In het museum vind je de geschiedenis van Coca Cola, een 4D film en er is zelfs een gigantische kluis met het geheime recept. Ook kun je er Coca Cola proeven uit alle verschillende landen in de wereld. Brooke was niet zo’n fan van de marketing dus wij hebben vooral van het laatste gebruik gemaakt.
Na de vrije Martin Luther King dag op maandag, ben ik dinsdag voor het eerst naar Georgia Tech gegaan. Omdat we in het noorden van Atlanta wonen moet ik de metro nemen om bij de universiteit te komen. De metro is snel en in totaal kost het me ongeveer een half uur totdat ik op de universiteit sta. ’s Ochtends heb ik geregeld dat ik ingeschreven ben voor onderzoeksuren met mijn begeleider. Ook heb ik mijn bureau toegewezen gekregen. Er zijn ruimtes voor eerstejaars Ph.D. studenten waar ik een eigen bureau heb. Volgend jaar is me beloofd dat ik een tweepersoonskantoor krijg. Tijdens de lunchpauze heb ik uitgebreid bijgepraat met Elena en Daniel, twee vrienden die ik tijdens mijn vorige bezoek aan Atlanta heb leren kennen. Zij komen uit Italië en zijn voor een uitwisseling op Georgia Tech.
Ondertussen heb ik ook contact gelegd met een modellenbureau in Atlanta, Select Model Management. Woensdagochtend heb ik hier een afspraak. Het is vrij koud in Atlanta op het moment en de verwarming van het modellenbureau blijkt kapot te zijn. Er is dus niemand op kantoor behalve de man waarmee ik een afspraak heb. We lopen door mijn gegevens heen en ik heb wat verschillende kleren meegenomen om foto’s te maken. Hij vertelt me dat er volgende week al een casting is dus daarover volgende week meer. ’s Avonds besluiten Brooke en ik te gaan klimmen. Brooke kan niet zekeren dus we houden het bij boulderen. Het is ontzettend druk in de klimhal, maar het is leuk om weer te kunnen klimmen. Aan het eind van de avond is er een meisje die van een boulder naar beneden springt en op haar arm landt. Het lijkt een normale afsprong te zijn totdat ze begint te schreeuwen. Wanneer ze haar arm optilt, zien we dat het bot niet helemaal op de goede plek zit. Gelukkig kunnen ze dat aan de balie meteen weer goed zetten. Maar Brooke heeft genoeg gezien: ‘ik ben klaar met klimmen voor vanavond’.
Donderdag ga ik met Brooke mee naar Emory, haar universiteit. Haar faculteit bestaat uit twee gebouwen verbonden door een loopbrug. De gebouwen zijn ontzettend mooi ingericht. Ik heb vooral tijd doorgebracht in de leesruimte, waar het doodstil is en ik me goed kan concentreren op het voorbereiden van mijn tentamen de volgende dag. De volgende dag sta ik om zes uur op om naar de universiteit te gaan. Om zeven uur ben ik universiteit. Ik heb het geluk dat het tentamen in Nederland in de middag is anders had ik midden in de nacht op moeten staan. Het tentamen was niet te moeilijk en ik was al snel klaar. Later op de dag krijg ik te horen dat mijn verzoek voor een Social Security Number is goedgekeurd. Ik heb een SSN nodig om te mogen werken in de Verenigde Staten. Dinsdag moet ik daarvoor op gesprek komen bij het verantwoordelijk kantoor in Atlanta.